Δοκιμή κυτταροτοξικότητας in vitro

Ένας από τους πιο σημαντικούς δείκτες για βιολογική αξιολόγηση σε in vitro μελέτες είναι οι δοκιμές κυτταροτοξικότητας. Οι μηχανισμοί in vitro κυτταροτοξικότητας είναι οι εξής:

- Χημικές ουσίες όπως τα φυτοφάρμακα καταστρέφουν τις κυτταρικές μεμβράνες,
- Αναστέλλουν τη σύνθεση πρωτεϊνών,
- Μη αναστρέψιμη σύνδεση με τους υποδοχείς

Οι in vitro κυτταροτοξικές δοκιμασίες και κυτταρική βιωσιμότητα είναι μέθοδοι δοκιμής που χρησιμοποιούνται για την ανίχνευση κυτταρικού θανάτου που προκαλείται από τις προαναφερθείσες βλάβες. Κατά την επιλογή μεθόδων δοκιμής κυτταροτοξικότητας και βιωσιμότητας κυττάρων, αναζητούνται ορισμένες παράμετροι:

- Διαθεσιμότητα στο εργαστήριο όπου θα διεξαχθεί η μελέτη,
- Δοκιμαστικές ενώσεις,
- Μηχανισμός ανίχνευσης,
- Ειδικότητα και ευαισθησία

Εκτελούνται δοκιμές κυτταροτοξικότητας in vitro για τον προσδιορισμό της βιωσιμότητας των κυττάρων, όπως η ανάπτυξη φαρμάκων ή η έρευνα για τον καρκίνο. Οι δοκιμές κυτταροτοξικότητας in vitro ταξινομούνται σύμφωνα με τους τύπους μέτρησης:

- Εξαίρεση χρωστικής: Δοκιμές μπλε τρυπανίου, ηωσίνης, κόκκινο του Κονγκό, δοκιμές ερυθροσίνης Β
- Χρωματομετρικές δοκιμές: δοκιμή MTT, δοκιμή MTS, Δοκιμή XTT, δοκιμή WST-1, δοκιμή WST-8, δοκιμή LDH, δοκιμή SRB, δοκιμή NRU και δοκιμή κρυσταλλικής βιολέτας
- Φθορομετρικές δοκιμές: δοκιμή alamarBlue και δοκιμή CFDA-AM
- Φωτεινομετρικές δοκιμές